تاثیر باکتری های تثبیت کننده نیتروژن بر عملکرد و برخی عناصر غذایی پرمصرف
تاثیر باکتری های تثبیت کننده نیتروژن بر عملکرد و برخی عناصر غذایی پرمصرف در دو رقم جو
کودهای زیستی با افزایش فعالیت باکتری های محرک رشد گیاه تأثیر مثبت کودهای آلی و شیمیایی را بر محصولات کشاورزی افزایش می دهند. کودهای زیستی امروزه جایگاه ویژهای در دسته بندی انواع کودها از نظر تأثیر در بهبود عملکرد محصولات مهم زراعی از جمله ذرت، گندم و جو دارند. تثبیت زیستی نیتروژن اتمسفری فرآیندی منحصربه فرد است که توسط ریزجاندارانی پروکاریوت به نام دی ازوتروف ها و به وسکودهای زیستی با افزایش فعالیت باکتری های محرک رشد گیاه تأثیر مثبت کودهای آلی و شیمیایی را بر محصولات کشاورزی افزایش می دهند. کودهای زیستی امروزه جایگاه ویژهای در دسته بندی انواع کودها از نظر تأثیر در بهبود عملکرد محصولات مهم زراعی از جمله ذرت، گندم و جو دارند.
اوره فسفات محصولی حاوی ۱۷% نیتروژن به فرم اوره
تثبیت زیستی نیتروژن اتمسفری فرآیندی منحصربه فرد است که توسط یله آنزیم نیتروژناژ موجود در آنها انجام میشود. یکی از روش های افزایش تولید پایدار در کشاورزی، استفاده از ریزجانداران مفید خاکزی است که با روش های مناسب مانند تلقیح بذر با آن ها می توان سبب افزایش رشد و عملکرد گیاه شد. باکتریهای غیر همزیست مانند ازتوباکتر و آزوسپریلیوم قادر به تثبیت نیتروژن مولکولی هستند. هر چند مقدار نیتروژن تثبیت شده توسط این باکتری ها کم تر از ریزوبیوم هاست، اما این باکتریها در اغلب خاکها یافت میشوند و اثرات همیاری با ریزوبیومها دارند. این دسته از باکتری ها قادرند تنها بخشی از نیتروژن مورد نیاز گیاه را تامین نمایند.
ازتوباکتر کروکوکو یک باکتری آزادزی و آزوسپیریلوم لیپوفروم یک باکتری همیار تثبیت کننده نیتروژن هوا می باشد. تلقیح با آزوسپیریلیوم میتواند باعث تغییرات معنی دار در شاخص های مختلف رشد و نمو گیاهان زراعی شود که در نهایت روی عملکرد و پایداری سیستم تولید اثر مثبت دارد. همچنین تلقیح بذر و خاک با ریز جانداران مفید میتواند نیاز به کودهای شیمیایی و به دنبال آن عوارض سوء مصرف آنها بر محیط زیست را کاهش دهد . کاربرد باکتری های محرک رشد گیاه، مهمترین راهکار در زمینه مدیریت تلفیقی تغذیه گیاه در کشاورزی پایدار است .
تنوعی کامل از انواع کودهای NPK
باکتری های تثبیت کننده نیتروژن در محیط پیرامون ریشه و یا اندام های داخلی گیاه تشکیل کلونی داده و رشد گیاه را تحریک می نمایند. دهمرده و همکاران ( ۲۰۱۲ ) بیان کردند که کاربرد تلفیقی کودهای زیستی و دامی در مقایسه با کاربرد جداگانه آن ها میتواند در افزایش اجزاء عملکرد، پروتئین و درنهایت عملکرد جو نقش موثرتری داشته باشد. این باکتری ها علاوه بر تثبیت زیستی نیتروژن و افزایش قابلیت دسترسی فسفر خاک، با تولید هورمون های محرک رشد مانند اکسین، جیبرلین و سیتوکنین، رشد و عملکرد گیاه را افزایش می دهند). مهاجرمیلانی و کلهر ( ۲۰۰۷ بیان کردند که )تلقیح بذرهای گندم و جو با ازتوباکتر و آزوسپیریلوم افزایش ۱۵ تا ۱۸ درصدی را در عملکرد دانه و کاه نشان داد. استفاده از باکتری های آزوسپریلیوم و ازتوباکتر به عنوان کود زیستی یک راهبرد جایگزین است که در صد ساله اخیر مطرح شده و در سال های اخیر به دلیل قیمت رو به افزایش کودهای شیمیایی اهمیت ویژهای یافته است . بنابراین هدف از انجام این آزمایش مطالعه تأثیر تلقیح دو باکتری آزوسپیریلوم و ازتوباکتر بر عملکرد و اجزای عملکرد ارقام جو و عناصر غذایی آن و مقایسه آن با مصرف کود شیمیایی اوره می باشد.
