تأثیر هیدروژل و اوره بر جذب نیتروژن
تأثیر هیدروژل و اوره بر جذب نیتروژن و شاخص های رشدی نعناع
گیاهان برای تولید کمی و کیفی بهینه با توجه به شرایط اقلیمی و منطقهای و سایر عوامل مؤثر در کشاورزی به تغذیه مطلوب نیازمندند. از اینرو برای دستیابی به محصولات کشاورزی سالم و باارزش غذایی بالا از مواد شیمیایی کشاورزی مانند کودهای شیمیایی استفاده می شود. اما استفاده بیرویه از این نهاده ها باعث افزایش هزینه و آلودگی محیط زیست میگردد. از آنجاییکه ایران کشوری با آب و هوای خشک و نیمه خشک میباشد و همواره با مشکل کمبود آب روبرو است، بنابراین مشکلات ناشی از تنش خشکی و تأثیر آن بر کاهش عملکرد محصولات مختلف و ارایه راهکارهای مناسب برای تامین نیاز آبی گیاه اهمیت دارد. برای بهبود نفوذ آب در خاک و یا حفظ ذخیره رطوبت در خاک، میتوان از مواد طبیعی مانند کود سبز، خاکپوش گیاهی )مالچ(، پرلیت، کاه و کلش، بقایای گیاهی و یا فضولات دامی استفاده کرد. اعمال مدیریت صحیح و بهکارگیری راهکارهای پیشرفته به منظور حفظ ذخیره رطوبتی خاک و افزایش ظرفیت نگهداری آب در خاک از جمله اقدامات مؤثر برای افزایش راندمان آبیاری و در نتیجه بهبود بهره برداری از منابع آب کشور میباشد.
با توجه به مسائل بیان شده، به کارگیری مدیریتهای صحیح و استفاده از روش های پیشرفته به منظور افزایش تولید و حفظ ذخایر رطوبتی اهمیت پیدا میکند. استفاده از شیوه های نوین مدیریت زراعی در الگوی مصرف آب، به منظور بهرهبرداری از منابع محدود آبی و افزایش راندمان آبیاری وعملکرد گیاه ضروری میباشد. یکی از راهکارهای استفاده بهینه از منابع آب و حفظ آن و هم چنین تغذیه گیاه استفاده از سوپر جاذب )هیدروژل( میباشد. پلیمرهای سوپرجاذب از این قابلیت برخوردارند که به اندازه ۱۰۰ تا ۱۰۰۰ برابر وزنی در خود آب ذخیره و به هنگام نیاز آن را در اختیار گیاه قرار دهند و نیز از آبشویی مواد غذایی خاک به هنگام آبیاری جلوگیری کنند.
>استفاده از پلیمرهای سوپرجاذب تاکنون در بسیاری از پژوهش ها برای تولید در مناطق خشک مورد مطالعه و بررسی قرار گرفته است . هیدروژل ها گروهی از پلیمرهای شبکهای هستند که زنجیرههای آن ها با اتصالات عرضی به یکدیگر متصل شده و یا کمپلکس های پلیمری هستند که از طریق پیوندهای هیدروژنی و یا نیروی بین مولکولی تشکیل می شوند. هیدروژلها به دلیل داشتن ساختار سه بعدی خاص خود نامحلول باقی میمانند. اله دادی و همکاران در آزمایش های خود روی گیاه سویا، افزایش عملکرد و وزن ۱۰۰ دانه سویا را به میزان ۲۲۵ A تحت تأثیر پلیمر سوپرجاذب ۲۰۰ کیلوگرم در هکتار مشاهده کردند. نیتروژن یکی از مهمترین عوامل محدودکننده تولید محصولات است.
عکس العمل های گیاه نسبت به نیتروژن به صورت، افزایش رشد سبزینهای، رشد و توسعه متعادل گیاه، افزایش در شدت رنگ سبز برگ ها، افزایش میزان پروتئین های گیاهی و افزایش تولید میوه و دانه مشاهده می شود. با این حال، زیادی نیتروژن در خاک بهویژه در اواخر دوره رشد، سبب افزایش رشد سبزینه ای نسبت به رشد اندامهای تولیدمثلی و هم چنین نسبت به رشد ریشه و کاهش ذخایر در گیاهان ریشهای می گردد.
گیاهان دارویی و خواص آن ها، قرن ها پیش شناخته شدهاند. در واقع استفاده از این گیاهان به عنوان منبعی جهت رهایی از بیماری ها، هنری به قدمت بشریت است. بنابراین، با وجود پژوهش های فراوان پیرامون تأثیر هیدروژل بر رشد و عملکرد گیاه، تاکنون در زمینه تأثیر هیدروژل و عناصرغذایی بر رشد و عملکرد نعناع فلفلی و ویژگی های خاک مطالعات زیادی انجام نشده است. بنابراین این پژوهش با هدف بررسی تأثیر هم زمان هیدروژل و کود اوره بر صفات رشدی نعناع انجام گردیده است.